บทที่ 46 .

ชัชวาลย์หันไปตามเสียงมือถือสั่นก่อนจะบี้มวนบุหรี่ทิ้งเดินไปรับโทรศัพท์วางอยู่บนโต๊ะทำงานที่มีเอกสารกองพะเนินรอใหเจ้าตัวได้เปิดมัน

“เฮ้ลลลโล... ที่รักขา”

“มีอะไร”

ชัชวาย์แปลสีหน้าหงุดหงิดกว่าเดิมเป็นสองเท่าเมื่อได้ยินเสียงน้ำฟ้า

“แหม ก็คิดถึงสิคะ ถามได้”

“มึงมีธุระอะไร ว่ามา”

“ก็ๆๆๆ ไม่มีอะไรมากค่ะ น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ